Poelbergmolen

“Langs de ‘meuln’ naar beneden?” Hoe vaak deze woorden hijgend uit de mond van een wielertoerist zijn gekomen bij het bovenkomen op de Poelberg, het is onmogelijk om er een getal op te plakken. Die ‘meuln’, de Poelbergmolen, is de eye-catcher op de flanken van deze steile puist die zich ten zuiden van het provinciestadje Tielt bevindt.

Op de website van de stad wordt de Poelbergmolen, met alle bescheidenheid die Tieltenaren kunnen opbrengen, een ‘pareltje’ genoemd. Het is echter moeilijk om deze omschrijving te ontkrachten. De molen bepaalt al eeuwenlang het uitzicht van de Poelberg en het omliggende landschap. Onder andere vanuit Dentergem en op de oeroude steenweg tussen Tielt en Deinze kan je deze fiere molen lustig met zijn wieken zien zwaaien.

De aloude discussie onder historici over ‘de eerste keer’ zou ook over deze molen kunnen gaan. Het is niet met 100% zekerheid uit te sluiten wanneer de bouwwerken werden gestart maar algemeen wordt verondersteld dat er een molen stond in het begin van de 18de eeuw. Verschillende houtinscripties geven het jaartal 1726 aan, maar op de Frickxkaart van 1712 wordt ook melding gemaakt van een molen. Op de Ferraris-kaart, opgesteld tussen 1771 en 1778, prijkt een kleine molen met 4 wieken.

Poelbergmolen op de Ferraris-kaart

Vanaf de jaren 1830 tot en met 1980 was de molen in het bezit van de Tieltse adellijke familie Mulle de Terschueren. Het was echter de familie Van Compernolle die de molen liet draaien. Verschillende generaties van de familie maalden hier hun graan, afkomstig van hun eigen boerderij op de flanken van de Poelberg.

De opgang van het (streek)toerisme ging hand in hand met de ‘industriële vooruitgang’. Machines namen een groot deel van het werk over waardoor het begrip ‘vrije tijd’, vroeger een nobele onbekende voor de meesten, zijn intrede kon maken. Met deze ontwikkelingen in het achterhoofd kocht de stad Tielt de molen op in 1980 om deze, na een echte processie van Echternach, helemaal te restaureren. Zodoende werden de wandelaars en fietsers beloond met een stukje historisch erfgoed voor hun inspanning om de berg op te klauteren.

Momenteel is de molen vooral een pronkstuk geworden, een stille getuige van een landbouwersverleden dat nog steeds ingebakken zit in de streek. Dat landelijk karakter komt nog meer tot zijn uiting wanneer in mei de Onze-Lieve-Vrouw processie de molen aandoet. Maar een molen moet malen, want het is nu éénmaal zonneklaar dat rust roest. Op zonnige, maar winderige, dagen voegt de toegewijde molenaar het woord bij de daad en vertelt hij honderduit over de werking van de molen en hoe het soms mooier kan zijn om te luisteren naar een molen dan er naar te kijken. Een aanrader voor jong en oud, al laat je uw hoogtevrees best thuis.

De vermoeide avonturier kan rondom de molen genieten van een mooi graspleintje en een verscholen bankje om even tot rust te komen. Wie niet voor het donker thuis hoeft te zijn kan vanaf de molen ook genieten van een prachtige zonsondergang, waarbij de vier fiere torens van Tielt (Watertoren, Halletoren, Sint-Pieterskerk en Onze-Lieve-Vrouwekerk) prachtig worden benadrukt.

De Poelberg herbergt nog heel wat meer kleine verrassingen, maar deze zijn onderwerp in een volgend artikel!

Praktische info
De Poelberg opwandelen/fietsen zorgt voor die extra kick, dus kan je het best parkeren aan café Ten Huyze. De molen bevindt zich ter hoogte van de Woestijnbosstraat 4.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s