Leiekind

Wanneer de vallei zich in de ochtendnevel hult en de knechten hun rijkdom oogstten, dan is dat dankzij haar gulle giften

Wanneer de pastoor aan zijn kleine parochie de klokken van het middaguur laat horen, dan draagt zij het verder

Wanneer de zon haar oranje deken over het landschap legt, dan zorgt zij voor de reflectie van een mooie dag

Maar wanneer de nacht alles opslorpt en de wereld in duisternis hult, dan heeft zij geen oren naar de noodkreet van een verdwaalde reiziger

Voor haar heeft een mensenleven geen waarde, maar voor een mensenleven is haar waarde onvoorstelbaar

De Leie, het is pas wanneer haar tranen gedroogd zijn, dat haar kinderen haar zullen opgeven en verder trekken

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s